Przed kilkoma dniami obchodziliśmy Dzień Kobiet, który jak już kiedyś pisaliśmy jest dniem pamięci dla osób walczących o prawa kobiet. Dzisiaj kiedy szanse kobiet z punktu widzenia prawa zostały wyrównane, 8 marca stal się zwykłą kurtuazją, pomimo tego, że nie wszędzie kobiety są należycie traktowane. Nie trzeba daleko szukać, żeby znaleźć przykłady okrucieństwa wobec kobiet. Przykładem takiego kraju jest Maroko leżące tuż przy granicy Hiszpanii i całej Unii Europejskiej. A więc kraj na, który Unia Europejska ma wpływ – głównie poprzez naciski ekonomiczne.

Zgwałcił i poślubił

Maroko jest krajem o bardzo archaicznych obyczajach, które pozwalają, żeby nie powiedzieć zmuszają nieletnią ofiarę gwałtu do poślubienia gwałciciela, tak aby jej rodzina mogła w ten sposób „zmyć z siebie hańbę”. Kiedy nastoletnia dziewczyna traci dziewictwo przed ślubem, jej rodzina w tradycyjnych rejonach Maroka popada w niełaskę. By zmyć z siebie „wstyd”, zmusza się tam ofiary gwałtu do małżeństwa z gwałcicielem, co jest dopuszczone przez prawo.

W ostatnich dniach doszło do protestów przeciwko takim „obyczajom”, zostały one wywołane poprzez samobójstwo szesnastoletniej Aminy Filali, została ona zmuszona do poślubienia mężczyzny, który ją zgwałcił kiedy Amina miała 15 lat. Po ślubie dziewczyna była bita przez męża, dlatego postanowiła się zabić wypijając trutkę na szczury.

Prawo zabiło Aminę

Ta sprawa zbulwersowała wiele osób w Maroku jednocześnie mobilizując wiele osób do protestów domagających się zmiany prawa i ukarania osób odpowiedzialnych za śmierć Aminy. Demonstranci w stolicy kraju Rabacie nieśli transparenty z napisem „Prawo zabiło Aminę”. Wśród kilkuset osób zgromadzonych przed budynkiem parlamentu byli rodzice dziewczynki, którzy powiedzieli, że ślub z gwałcicielem sugerowali przedstawiciele lokalnego wymiaru sprawiedliwości. Idź i wydaj córkę za mąż – usłyszał ojciec Aminy od prokuratora. Dlatego demonstranci po za ukaraniem gwałciciela i zmiana prawa, domagają się również ukarania prokuratora, który radził wydać Aminę za mąż jej oprawcy. Takie praktyki nie są tylko i wyłącznie usankcjonowane „obyczajami” istnieje artykułu 475, który dopuszcza zawieranie tego typu związków. Marokańskie prawo pod pewnymi warunkami dopuszcza do ślubu z osobami niepełnoletnimi. Jednym z warunków jest akt seksualny, nawet jeżeli jest on gwałtem. W takim przypadku nie jest brana pod uwagę opinia zgwałconego dziecka.

Jak sami widzicie czasami trudno uwierzyć, że żyjemy w XXI wieku. Wiele jeszcze jest do zrobienia w kwestii obrony i respektowania praw kobiet.

W sypialni spędzamy naprawdę dużą część naszego życia. Chociaż przez większość czasu śnimy, to pokój ten jest również miejscem, w którym możemy się zrelaksować i poczuć swobodnie po ciężkim dniu. Powinna być więc ładna, wygodna i dokładnie dopasowana do potrzeb i usposobienia właścicieli… Każdą sypialnię można odmienić za pomocą kilku prostych zabiegów. Sprawdźmy, jakich.

Więc chodź, pomaluj mój świat

Zanim zaczniemy aranżowanie przestrzeni , warto zastanowić się nad kolorystyką, która najlepiej będzie pasowała do naszej osobowości i wymarzonej atmosfery. Modne w zeszłym roku brązy, beże czy czerwienie odeszły do przysłowiowego lamusa, a ich miejsce zajęły pastelowy błękit, granat, fiolet oraz turkus i butelkowa zieleń. Dla kontrastu można wykorzystać elementy żółci lub pomarańczy. Osoby, którym zależy na przytulnym wnętrzu, wybiorą prawdopodobnie barwy jasne, łagodne, spokojne, często z dużą domieszką bieli, czy też pastelowe. Jeśli pokój jest słoneczny najlepiej zdecydować się na kolory z chłodnej palety, ale w przypadku małych okien lub słabego oświetlenia – lepiej wybrać ciepłe odcienie. Szczególnie kobiecym zestawieniem barw są delikatny róż w połączeniu z wrzosowym fioletem lub subtelnym brzoskwiniowym. Rozwiązaniem, które przypadnie do gustu typowej romantyczce będzie tapeta w delikatny, kwiecisty wzór.

Zaczaruj swoje sny

Najważniejszym elementem w sypialni jest łóżko. Znaleźliśmy kilka propozycji dla kobiet, które lubią pomarzyć i od czasu do czasu oderwać się od rzeczywistości. Nasz pierwszy pomysł to meble rattanowe lub z trawy morskiej, jak na przykład łóżko w odcieniu miodowym marki Calamus Rotan. Rattan cechuje lekkość, naturalność, finezja, a co więcej… odrobina magii. Dlaczego? Ponieważ meble ratanowe przywodzą na myśl słoneczne popołudnie w letnim, pełnym kwiatów ogrodzie, gdzie czas staje w miejscu i można rozmarzyć się z książką w dłoni.

Druga propozycja to ze wszech miar romantyczny baldachim. Może przyjmować bardzo różne formy – począwszy od ciężkich zasłon, a skończywszy na samych ramach. Naszą propozycją są lekkie, na wpół przezroczyste materiały w jasnych barwach. Uroczym dodatkiem będą tu delikatne kwiaty lub motyle, ewentualnie dekoracyjne kokardki i wstążki, dzięki którym można drapować zasłony lub nadawać im pomysłowe kształty.

Trzecim pomysłem na zaczarowanie snów są poduchy, poduszki i poduszeczki w różnych barwach, które nie tylko ocieplą otoczenie, ale też nadadzą mu przytulnego charakteru. Która kobieta nie poczuje się jak księżniczka śpiąc w otoczeniu bajecznie kolorowych, miękkich poduszek? Dopełnieniem wyboru jest odpowiednia narzuta i poszewki. W nogach łóżka znajdzie się również miejsce na wiklinowy lub ratanowy kosz, w którym można schować pościel, szlafrok czy pidżamę.

Oświetlenie

Ciepłą atmosferę w pokoju można w łatwy sposób stworzyć również za pomocą miękkiego światła, najlepiej złotego. Jest to rodzaj oświetlenia zalecany przez specjalistów, ponieważ stwarza idealne warunki do zrelaksowania się, odprężenia i oderwania od codzienności. Jak osiągnąć taki efekt, gdy mamy w domu energooszczędne żarówki? Wystarczy posłużyć się oryginalnymi kloszami na lampy, które przytłumią ostrość światła. Naszą propozycją jest lampa w kształcie muszli morskiej z włókna szklanego, w złotym odcieniu marki Vinotti Design. Doskonale sprawdzi się również bajeczna lampka z ratanu, której klosz zdobią zwisające muszle capiz. Jesteśmy już o krok od szumu morskich fal i rozkosznie leniwych kąpieli słonecznych. Prawdziwym romantyczkom prawdopodobnie przypadnie do gustu pomysł, rozstawienia w całej sypialni świeczek, które dodadzą jej uroku, niezależnie od tego czy będą zapalone.

Rozważnie i romantycznie

Toaletka ustawiona w sypialni to prawdziwa gratka dla kobiety, która ma trochę więcej miejsca do zaaranżowania i chciałaby poczuć się niczym bohaterka „Rozważnej i romantycznej”. Delikatny mebelek z elementami wiklinowymi nada pomieszczeniu niepowtarzalny klimat. Doskonałym uzupełnieniem będzie miękka pufa lub taboret na którym można przysiąść oraz duże lustra: naścienne i stojące. Toaletka stanie się magicznym, prywatnym miejscem kobiety, jeśli zostanie oddzielona od reszty pokoju urokliwą przenośną, składaną ścianką. Naszą propozycją jest 3 skrzydłowy parawan z kolekcji Parigi, wykonany z litego drewna kauczukowego oraz plecionki rattanowej. Całą serię Parigi cechuje lekkość formy i niepowtarzalność, we francuskim stylu przynoszącym skojarzenia z małym, paryskim mieszkankiem na poddaszu. Jeśli sypialnia ma dość przestrzeni, warto zainwestować w etażerkę, również na wzór francuski. Lekki, przenośny regalik to uroczy mebel, na którym można ułożyć książki, biżuterię lub kobiece drobiazgi nadające indywidualnego charakteru całemu pomieszczeniu.

Diablica tkwi w szczegółach

Udekorowanie sypialni to bardzo trudne zadanie – granica pomiędzy zagraceniem przestrzeni, a zaaranżowaniem pokoju ze smakiem jest bardzo cienka. Postanowiliśmy znaleźć dekoracje, które nadadzą wnętrzu kobiecy, subtelny charakter, ale jednocześnie pozwolą uniknąć typowego kiczu. Przede wszystkim stawiamy na kwiaty. Świeże są piękne – ale niestety ich uroda trwa krótko. Sztuczne kwiaty mogą okazać się równie uroczą ozdobą i wnieść do wnętrza odrobinę wiosny. Białe tulipany, storczyki, magnolie lub kwitnące gałęzie jabłoni mogą okazać się strzałem w dziesiątkę. Typowo damskim dodatkiem są również rzeźby i figurki przedstawiające senne anioły, tajemnicze postaci eleganckich kobiet z masy gipsowej czy koty prężące ceramiczne grzbiety. Wśród książek drzemiących na półkach etażerki powinno znaleźć się miejsce na staromodny album ze zdjęciami lub oryginalną ramkę z masy kamiennej, tak by dobre wspomnienia i ciepłe emocje krążyły po pokoju, przynosząc lokatorce spokojny sen.

Dobrzy ludzie śpią lepiej niż źli, ale złym lepiej się wstaje twierdzi Woody Allen. Cóż – my twierdzimy, że najlepiej się zarówno śpi, jak i wstaje tym, którzy urządzili sypialnię w zgodzie z samym sobą.

Zmiany w zakresie klasyfikowania ostrej niewydolności nerek oraz poprawa wyników leczenia w ramach finansowania dyktowanego przez NFZ, to główne tematy podejmowane przez środowisko nefrologów i transplantologów z okazji zbliżającego się Światowego Dnia Nerki (8 marca). ŚDN to globalna inicjatywa mająca na celu zwiększenie świadomości ludzi o chorobach nerek, które rozwijają się w zastraszającym tempie.

Ponad 600 milionów ludzi na świecie ma uszkodzone nerki. W naszym kraju na choroby nerek cierpi około 4 mln osób, czyli jedna na dziesięć. Z sondażu przeprowadzonego w 2009 r. przez OBOP wynika, że badaniom diagnostycznym w zakresie chorób nerek poddało się jedynie 5 proc. Polaków. Tymczasem, wyniki Programu Wczesnego Wykrywania Chorób Nerek w Polsce (PolNef) wskazują, że przewlekłą chorobę nerek PChN może mieć nawet 18 proc. Polaków.

Chorujących na nerki jest więcej niż chorych na cukrzycę. Ludzie obciążeni tą chorobą żyją krócej,
chociaż można temu zapobiec. Wczesna diagnoza pozwala na wdrożenie odpowiedniej terapii, która ma na celu ochronę tak ważnego dla życia narządu. Niestety, przewlekłą chorobę nerek bardzo często określa się mianem cichego zabójcy, ponieważ przez długi okres czasu może przebiegać zupełnie bezobjawowo. Okazuje się, że co drugi pacjent leczony sztuczną nerką nie wiedział o swojej chorobie, mino że żył z nią przez wiele lat. Rolą środowiska medycznego jest więc podniesienie świadomości zagrożeń związanych z chorobą nerek i korzyści wynikających z profilaktyki.

Badania profilaktyczne

„Każdy dorosły powinien mieć wykonane co roku badanie ogólne moczu. Jest to konieczne jeśli ktoś z rodzeńostwa lub rodziców ma cukrzycę, nadciśnienie tętnicze lub przewlekłą chorobę nerek. Natomiast u osób chorych na nerki, na cukrzycę lub nadciśnienie tętnicze badanie to jest wręcz obowiązkowe, a odstęp między kolejnymi badaniami określa lekarz prowadzący” – tłumaczy prof. dr hab. med. Ryszard Gellert z Kliniki Nefrologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, organizator konferencji medycznej z okazji Światowego Dnia Nerki.

Wskazane jest też, aby okresowo, nawet przy prawidłowych wynikach badania ogólnego moczu, kontrolować we krwi stężenie kreatyniny. Badania te leżą w kompetencji lekarza rodzinnego i to on powinien w pierwszym rzędzie czuwać nad częstością ich wykonania.

Zdarza się, że pacjent dowiaduje się o chorobie nerek w momencie, kiedy na leczenie jest już za późno i jedynym sposobem utrzymania przy życiu jest konieczność zastosowania terapii nerko-zastępczej, czyli dializy lub przeszczepienia nerki. W oczekiwaniu na transplantację pacjenci poddają się zabiegowi hemodializy lub przeprowadzają samodzielnie dializę otrzewnową.

Leczenie nerko-zastępcze

Dializa to metoda oczyszczania krwi z toksyn u pacjentów ze schyłkową lub ostrą niewydolnością nerek. Metoda ta umożliwia usunięcie z organizmu większości szkodliwych produktów przemiany materii, które naturalnie są eliminowane dzięki pracy nerek.

Dializoterapia jako metoda leczenia nerko-zatępczego jest znana szerokiej opinii publicznej, jednak istnieje niska świadomość społeczna dotycząca możliwości aktywnego życia chorujących. Stosowane są dwie metody dializy: hemodializa oraz dializa otrzewnowa. Zasadniczą różnicę sprawia fakt, że dializę otrzewnową wykonuje się w warunkach domowych, a hemodializy zwykle w wyspecjalizowanych ośrodkach. Decyzję o podjęciu zarówno dializy otrzewnowej jak i hemodializy w każdym przypadku podejmuje lekarz, adekwatnie do stanu i możliwości pacjenta. Obie metody dają porównywalne rokowanie co do życia, ale komfort życia dializowanych otrzewnowo wydaje się wyższy. Na przykład, do ośrodka dializ pacjent dializowany otrzewnowo udaje się jedynie co 4-6 tygodni, a poza tym żyje normalnie. Zabiegi hemodializy trwają po kilka godzin, przeprowadza się je co najmniej trzy razy w tygodniu, co związane jest z koniecznością transportu pacjenta do ośrodka.

„W obu przypadkach – dializ otrzewnowych i hemodializ, ogromną rolę odgrywa rozpoczęcie leczenia we właściwym czasie, tak by nie zmniejszać szans pacjenta na skuteczne przeszczepienie nerki. Ciągle, niestety pacjenci i lekarze decydują się na ten krok zbyt późno” – mówi prof. Ryszard Gellert.

Ponadto, pojawia się w Polsce nowa metoda leczenia nerko-zastępczego, hemodializa domowa, która będzie stanowiła istotny temat dyskusji w środowisku medycznym podczas zbliżającej się konferencji. W czasie konferencji zostaną również przedstawione nowe standardy postępowania z pacjentami z niewydolnością nerek. Wprawdzie większość z nich zostanie opublikowana dopiero w maju, ale środowisko polskich nefrologów pozna je wcześniej dzięki sprawozdaniu swoich przedstawicieli w KDIGO, gremium ustalającym światowe standardy leczenia tej szczególnej grupy pacjentów.

Jak twierdzi prof. Ryszard Gellert, „omówione zostaną przede wszystkim zmiany w zakresie klasyfikowania ostrej niewydolności nerek, a także zasady obecne i przyszłe leczenia niedokrwistości i osteoporozy. Okazuje się, m. in. że konieczne jest zwiększenie dawek żelaza podawanego dożylnie, bowiem udowodniono, że postępowanie takie poprawia morfologię krwi a nie przynosi szkody”.

Liderzy środowiska przedstawią też swoje poglądy na rodzaje przeszkód w promowaniu dializy domowej, przeszczepienia nerek oraz sposobów poprawy wyników leczenia w ramach finansowych dyktowanych przez NFZ. W konferencji będą czynnie uczestniczyć przedstawiciele pacjentów przewlekle dializowanych.

Podaruj nerki – ocal życie!

W 2012 r. Światowy Dzień Nerki odbywał się będzie pod hasłem „Donate Kidneys for Life Receive”, koncentrując się na transplantologii. Przewlekła niewydolność nerek wiąże się z komplikacjami, które powodują poważny uszczerbek na zdrowiu. Udany przeszczep nerki nie tylko zapewnia pacjentom lepszą jakość życia, pozwala na większą swobodę i samodzielność, ale także wydłuża ich życie.

Niestety, z powodu braku dawców nerek, tylko niewielki procent ludzi, którzy potrzebują przeszczepu ma szansę rzeczywiście go otrzymać. W samych Stanach Zjednoczonych ponad 75 tys. osób w 2008r. czekało na przeszczep nerki, a tylko 15 tys. poddało się tej operacji. Oznacza to, że 60 tys. osób w USA nadal czeka na dawcę. W Polsce, po kilkuletniej zapaści, odżyła transplantologia, ale liczba oczekujących na transplantację nerki nadal jest bardzo duża. Według Krajowej Listy Oczekujących na Przeszczepienie liczba ta wynosi stale w każdym miesiącu około 1 500 osób, ciągle zgłaszane są nowe, a przeszczep otrzymuje co roku jedynie 1000 pacjentów. Dlatego, tegoroczny Światowy Dzień Nerki ma na celu zwiększenie świadomości ludzi nt. możliwości przeszczepu nerki oraz promowanie tej ratującej życie procedury.

O Światowym Dniu Nerki

Światowy Dzień Nerki to międzynarodowa kampania organizowana od 2006 roku, która ma na celu zwrócenie uwagi na problemy pacjentów z przewlekłą chorobą nerek oraz edukację w obszarze profilaktyki chorób nerek. Jest też dobrą okazją, aby przypomnieć podmiotom odpowiedzialnym za politykę zdrowotną o powszechności występowania niewydolności nerek i kosztowności ich leczenia. Konieczne jest także podjęcie działań zmierzających do ułatwienia wczesnego wykrywania chorób nerek i zachęcania ludzi do profilaktyki oraz zdrowego stylu życia.
Z okazji Światowego Dnia Nerki w ponad 100 krajach organizuje się marsze, koncerty, pokazy, konferencje medyczne, akcje edukacyjne oraz imprezy powiązane ze zbiórką pieniędzy dla osób chorujących na przewlekłe schorzenia nerek. W Polsce działania edukacyjne związane ze Światowym Dniem Nerki prowadzi m.in. Klinika Nefrologii Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego, Stowarzyszenie Nefrologia Polska oraz Krajowa Fundacja Nefrologiczna.

Walentynki stały się bardzo skomercjalizowanym świętem, pełnym taniej różowej tandety i rzewnych piosenek. Czy warto celebrować ten czas we dwoje czy raczej odciąć się od tego święta? Walentynki to dzień zakochanych a zakochanie to okres pełnego szaleństwa kojarzący się z nieprzespanymi nocami i brzuchem pełnym motylków. Okres wielkich emocji nie trwa jednak wiecznie, im dłużej ze sobą jesteśmy tym bardziej osiadamy w związku a początkowe uczucia nie budzą już tak wielkich emocji. Związek z fazy zakochania przechodzi do fazy miłości. W tej fazie związku początkowa pasja i namiętność przeobraża się w uczucie stabilizacji i przywiązania. Z czasem jeżeli nie potrafimy pielęgnować uczucia, do związku dostaje się rutyna i nuda, która nie wróży różowej przyszłości naszej miłości.

Im dłużej jesteśmy ze sobą tym mniej się staramy, ta zależność występuję niemal zawszę. Musimy dbać o przełamanie tej rutyny i wprowadzać do związku elementy, które go wzmocnią. Kobiety, bardziej niż mężczyźni, potrzebują niegasnącej fascynacji i adoracji. Kiedy tych emocji zaczyna brakować, łatwiej i chętniej reagują na zainteresowanie ze strony innych mężczyzn, znajdując w nich dawny dreszcz i niepewność. Nie oznacza to, ze nie obchodząc walentynek nie zależy nam na związku, wręcz przeciwnie, może to być świadoma decyzja, która jest w zgodzie z naszym światopoglądem i zasadami, którym hołdujemy.Niezależnie od tego czy jesteśmy zwolennikami czy przeciwnikami walentynek warto pobudzić motylki w brzuszku, pracować nad naszym związkiem i wspólnymi relacjami, niekoniecznie musi to być to data 14 lutego.

Historia Walentynek

Dla wszystkich zainteresowanych przypominamy o historię święta 14 lutego.

Za pierwowzór Święta Zakochanych uważane jest starorzymskie święto Luperkalia. było to święto wiosny, które odbywało się w starożytnym Rzymie 13-15 lutego. Luprecalia to święto urodzaju, płodności obchodzone na cześć Fauna – boga upraw. Luprecalia były świętowane w Rzymie do czasu, kiedy to papież Gelazjusz I (492-496) zabronił ich obchodów.

Natomiast Święto Walentynek w nowożytnej formie obchodzone jest w Europie Zachodniej od średniowiecza. Nazwa święta pochodzi od Świętego Walentego. W tradycji chrześcijańskiej występuje co najmniej trzech Świętych o imieniu Valentine lub Valentinus. Jedna z legend mówi o duchownym, który przeciwstawił się rozkazowi Imperatora Rzymu Klaudiusza II zakazującego udzielania ślubów młodym mężczyznom, jako że wg. doradców Klaudiusza, nieżonaci mężczyźni byli lepszym żołnierzami. Za to nieposłuszenstwo duchowny Walenty został skazany na śmierć.

Pierwszą informację, uważaną za wzmiankę o Walentynkach, odnajdujemy w angielskim poemacie z 1382 roku – „The Parliament of Fowles” (Sejm Ptasi) Geoffrey Chaucer’a:

For this was on seynt Volantynys day
Whan euery bryd comyth there to chese his make.

Niektórzy badacze literatury uważają, że może być to pierwsza wzmianka na temat święta 14 lutego jednakże, jak twierdzą krytycy, luty nie jest w Anglii okresem ptasich godów a Henry Ansgar Kelly zauważa, że poemat „Sejm Ptasi” napisany został z okazji zaręczyn króla Anglii Ryszarda II i Anny Czaskiej (Anne of Bohemia) , które odbyły się 2 maja 1381 roku a więc w dniu, który w kalendarzu liturgicznym poświęcony jest Świętemu Walentemu biskupowi Genui.

O „słodkiej Walentynce” pisze także na początku XV wieku Karol Orleański:

Je suis desja d’amour tanné
Ma tres doulce Valentinée…
(Karol Orleański, Rondo VI, wersy 1-2)

Wzmiankę o dniu Świętego Walentego znajdujemy także w Hamlecie Williama Szekspira:

Ofelia:
Nie mówmy już o tym,
ale jak się was pytać będą,
co to znaczy, to powiedzcie:
Dzień dobry, dziś święty Walenty.
Dopiero co świtać poczyna;
Młodzieniec snem leży ujęty,
A hoża doń puka dziewczyna.
Poskoczył kochanek, wdział szaty,
Drzwi rozwarł przed swoją jedyną
I weszła dziewczyna do chaty,
Lecz z chaty nie wyszła dziewczyną.
(Hamlet, Akt IV Scena 5; tłumaczenie Józef Paszkowski)

Noc Kupały – O ile w europie zachodniej i południowej Walentynki obchodzone są od czasów średniowiecza, o tyle u słowian dniem zakochanych była raczej Noc Kupały (Sobótka), obchodzona w czasie letniego przesilenia a więc w nocy z 21 na 22 czerwca. Walentynki zyskały większą popularność dopiero w latach 90tych XXw.